Rien heeft een zeer speciale duif onder de pannen. Ja sowieso natuurlijk, anders kun je niet in aanmerking komen voor de Olympiade. Dat gaat eenmaal niet met een ‘gewoon’ exemplaar.
Zijn 22-2210431 presteerde het namelijk om drie keer de eerste prijs te spelen in de afdeling.
Zoals je op de foto kunt zien is de ‘431 een geschelpt bonte doffer met hier en daar wat witte spikjes en plekjes en wat witte staartpennen. Niet zichtbaar op de foto is de enorme sterke vleugel. Als je de vleugel opent valt de sterke arm direct op. Die lijkt wel van staal te zijn. Nooit eerder zo een krachtige vleugel gezien. Verder heeft de duif een paar schitterende nachtkijkers want dat hij vaker doorvloog in de nacht lijkt evident.
Rien kweekte zijn crack uit een kruising Cor de Heijde en clubgenoot Comb. de Bruijn maal het eigen soort waarin ook nog bloed van het illustere duo Geert en Anton Kouters uit Noordhoek.
De duiven hebben geen namen bij Rien, gewoon hun ringnummers. Als hij de duif moest beschrijven dan is dat een rustige duif, niet opvallend. Wel altijd bereid om op Rien zijn knie te gaan zitten om een pindaatje te kunnen bemachtigen.
De doffer werd klassiek op weduwschap gespeeld en de ‘431’ is volgens zijn baas dol op zijn duivin. Vliegt ook elke keer hard naar huis om haar te zien. Geeft steeds vol gas op de marathonvluchten en dat bleek ook wel uit de thuiskomst van Bressols toen hij languit op de antenne viel. Toen ook was zijn voorsprong ruim drie kwartier op de nummer twee. Van de laatste Bergerac net geen foto finish nodig, maar met een verschil van iets meer dan een minuut was het wel ‘close’. Vorig jaar, als tweejarige kwam de ‘431 ietwat gehavend thuis van Bressols. Gelukkig toen alleen wat pluimen eruit. Daar leerde hij van want de drie volgende marathonvluchten speelde hij steeds de eerste in de afdeling…
Rien toont altijd de duivin. Eerst kunnen ze een half uurtje los in het hok en daarna worden ze samen gezet voor nog eens een half uur. Zo deed Rien het altijd al en het legde hem door de jaren geen windeieren. Valt de duivin wat tegen dan kun je het wel schudden is zijn vaste overtuiging. Rien is de trotse eigenaar van een van de beste marathonduiven ooit!
Jeffrey Hermans
